دیروز با یکی از همکارا که در مورد مدیتیشن و یوگا و روان شناسی و مذاهب مختلف و امثالهم خیلی خیلی مطالعه کرده و تدریس هم می کنه صحبت می کردم که در نهایت به EQ رسیدیم. واسه من که خیلی موضوع جالبی بود. لذا بد ندونستم که یه مقداری در موردش بنویسم. EQ که بهش هوش هیجانی، هوش اجتماعی یا هوش احساسی هم می گن به توانایی انسان در درک و برقراری ارتباطات عاطفی و احساسی اشاره داره. احتمالا تا به حال افرادی رو دیدید که به نظرتوین میاد IQ پایین تری نسبت به شما دارن ولی انسان های موفقی هستند، برای دیگران مقبول ترند و اگر با همدیگه وارد یک جمع بشید خیلی زودتر از شما مورد اقبال عمومی واقع می شن، حتی خیلی وقت ها با وجود این که توانایی های ذهنی و فنی شما از اون خیلی بیشتره اما اطرافیان روی اون بیشتر حساب می کنن تا شما. خوب اون فرد ه نسبت شما از EQ بیشتری برخورداره. خیلی از روان شناس ها اعتقاد دارن که IQ و EQ یک رابطه عکس باهم دارن، یعنی وقتی IQ بالاست، EQ پائینه. روان شناس ها اعتقاد دارن که فردی که فقط بهره هوشی اون بالاست (یعنی فاقد هوشیاری اجتماعیه) در قلمرو ذهن، چیره دست است، ولی در دنیای واقعی ضعیف است. EQ مجموعه ای از توانایی هاست که انسان رو قادر می سازه کنترل خودش رو بدست بگیره و از هیجانات و احساسات استفاده هوشمندانه کند. دانشمندان اعتقاد دارند که از طریق هوش منطقی می توان به استخدام درآمد، اما تنها از طریق هوش هیجانی است که می توان در شرکتی دوام آورد، رشد کرد و به کسب درآمد و مقام و موقعیت اجتماعی بالا رسید. یه نکته خیلی مهم در مورد EQ اینه که EQ برخلاف IQ که نسبتا ثابت است، می تواند ارتقا پیدا کند، چرا که EQ مجموعه ای از خصوصیات اخلاقی و رفتاری است که با تمرین و ممارست قابل اکتساب هستند.

و در نهایت مؤلفه های هوش هیجانی عبارتند از:

١- درون فردی: شامل خودشکوفایی، استقلال و خودآگاهی عاطفی

٢- بین فردی: همدلی و مسئولیت اجتماعی

٣- سازگاری: شامل توان حل مسائل و آگاهی به واقعیت

۴- مدیریت استرس: شامل کنترل تکانه ها و تحمل فشارها

۵- خلق وخوی: شامل شادکامی و خوش بینی

۱۳۸٧/۱٠/٢۳ساعت ۱:٥٤ ‎ب.ظ توسط احسان نظرات ()
تگ ها: روان شناسی