به خاطره ها خوشیم. بعد از دوسال رفتیم دانشگاه. شکل و شمایل عوض شده بود. کسانی رو که به هیچ هم نمی انگشتیم  چیزی شده بودن واسه خودشون و کسانی رو که دوست داشتیم ندیدیم. کسانی که یه زمانی دیدن هر روزشون شده بود عادتمون. پس دلمون گرفت و غمگینانه برگشتیم به عادتای امروزمون.

یه جمله هم از دکتر یادم اومد:

تمام جوامع یه دوران طلایی در گذشته دارند و امید به یک دوران طلایی در آینده.

۱۳۸۸/٧/۱۱ساعت ۱:٢٤ ‎ب.ظ توسط احسان نظرات ()
تگ ها: