تخته کوبیسم

 

این عکسی که بالا می بینید اوج شاهکار یک استاده که داره سعی می کنه به صورت کاملا خارق العاده یه مبحث کوبیسم رو با کمک تکنیک های کوبیسمی و فراکوبیسمی توی یه دانشگاه کوبیسمی تر به چند تا دانشجوی کوبیسم زده ارائه می کنه. نمی دونم شاید بشه گفت کوبیسم، شاید بشه گفت سورئال،‌شاید ناتورال(با شناختی که از دانشگاهمون داریم)، یا هر چیز دیگه، اصلا خودتون فضا رو تجسم کنید.

ساعت چهار بعدازظهر، کف کلاس آتیش، توی اون پنجره که عکس افتاده روی تخته چند تا کبوتر دارن بغبغو می کنن، مبحث درسی یه چیزی تو مایه های شاهنامه، استاد با یک فعل پنج تا جمله می گه که فعله به هیچ کدوم از جمله ها نمیخوره، نصف بعلاوه یک از دانشجوها خواب، اینم که مستندات تصویری نگارشات جناب استاده.

حالا اسم این سبک تدریس رو (البته ببخشید تحصیل رو) چی بذاریم؟ کوبیسم بهتره یا چلیپا؟ شایدم چلیپای کوبیسمی!

۱۳۸٧/۱٠/۱٤ساعت ۱:۱٩ ‎ب.ظ توسط احسان نظرات ()
تگ ها: دانشگاه