و هرگر گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شده اند مرده اند، بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند

اگه درست یادم باشه اون زمونا پونک تشریف داشتن، بیشتر از ده سال پیش. ما هم تهرانسر بودیم. دیروز شنیدم به شهادت رسیدن، اصلا واسم قابل درک نبود، آخه اصلا نمی دونستم شیمیایی بودن. شهید ایرج ری شهری امروز به نظرم خیلی بزرگتر از آقای ری شهری دیروزه، دوست خانوادگی. باعث تاسفه، این جور که شنیدم همون روزا هم بستری می شدن، درد می کشیدن، واسه من، واسه ما، ولی یه آدم معمولی بودن عین همه ما (البته از نظر ما). به نظرم ظلمه، به کسی که یه روز واسه ما و وطن دست از جونش کشیده و امروز داره درد می کشه، اگه نسبت بهش بی تفاوت باشیم. حداقلش اینه که این بی تفاوتی در واقع بی تفاوتی نسبت به خودمونه. هم اخلاقی و انسانیه و هم به نفع خودمونه که این نمادهای ازخودگذشتگی رو تا جلوی چشممون هستن دریابیم، دریابیم. و در نهایت، اللهم ارزقنا رزق و منزلة الشهداء و توفنا مع الابرار.

۱۳۸٩/٧/٤ساعت ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ توسط احسان نظرات ()
تگ ها: زندگی