سایه ی سنگ بر آیینـــه ی  خــــورشید چرا؟
خودمانیـــــم، بگـــو این همه تردیـــــد چرا؟

نیست چون چشم مرا تاب دمى خیره شدن
طعن و تردیـد به سرچشمه ی خورشید چرا؟

طنز تلخى است به خود تهمت هستى بستن
آن که خنـــــدید چرا؟ آن که نخنـــــدید چرا؟

طالـــــع تیـــــره ام از روز ازل روشن بــــــود
فــال کولـــــى به کفـم خط خطــــا دیـد چرا؟

من که دریـــــا دریـــــا غـــرق کف دستم بود
حـــالیــا حسرت یک قطـــره که خشکید چرا؟

گفتم این عیـــــــد به دیــــدار خودم هم بروم
دلــــم از دیـــدن این آینـــــــه ترسید چـــــرا؟

آمـــــدم یک دم مهمــــــان دل خــــــود باشم
ناگهـــــان سوگ شد این سور شب عید چرا؟

۱۳٩٢/۱٢/٢٧ساعت ۱۱:٢٥ ‎ق.ظ توسط احسان نظرات ()

گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟

پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبِِِِزِِِ سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سؤال و حوصله قیل و قال کو؟

                                                    قیصر شهر من

۱۳٩۱/٤/۱٩ساعت ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ توسط احسان نظرات ()